„დასჭირდებათ მხოლოდ იაფი მუშა ხელი“ – როგორ აისახება გრანტების კანონი უნივერსიტეტებზე. 

Detected Manipulations & Suggested Changes

Unbalanced reporting

Presenting mainly one side’s perspective while omitting or minimizing the other side’s arguments or context.

The entire piece is structured as a Q&A with one professor who is sharply critical of the law and the government. The interviewer’s questions are also framed from a critical standpoint (e.g., „რატომ ქმნის რეალურ საფრთხეს უნივერსიტეტებისთვის „ოცნების“ რეფორმა… რატომ აღარ მოუნდებათ მაგალითად, დონორებს, დააფინანსონ ესა თუ ის კვლევა საქართველოში?“). The government’s rationale for the law, any official statements, or supporting expert opinions are not presented or even briefly summarized. The law’s exact wording is only paraphrased by the critic, not quoted or checked against primary sources.

4 suggestions

Add a concise summary of the government’s official justification for the grant law and education reforms, citing specific statements or documents.

Include at least one independent legal or education policy expert who can analyze the law’s text and potential impacts from a more neutral or alternative perspective.

Quote or link to the actual legal provisions being discussed, so readers can compare the interviewee’s interpretation with the primary source.

Explicitly label evaluative parts as the interviewee’s opinion (e.g., “professor X believes that…”) and balance them with questions that challenge or probe those claims.

Biased language

Use of loaded, value-laden, or derogatory wording that frames one side negatively or positively without neutral description.

Examples include: - „ნებისმიერი ავტორიტარული ხელისუფლება კლავს ავტონომიას, თავისუფლებას, დამოუკიდებლობას, კლავს ჭეშმარიტებას…“ – the government is repeatedly framed as an “authoritarian regime” without neutral description or evidence. - „არაჩვეულებრივი სისწრაფით მიდიან ავტორიტარიზმის რელსებზე“ – metaphorical, highly negative framing. - „ესეც ანომალიაა“, „მეორე უბედურებაა ამ განათლების რეფორმის“, „შრომის ბაზრის კიდევ უფრო გაღატაკებაც“ – strong negative evaluative terms without data. - „დასჭირდებათ მხოლოდ იაფი მუშა ხელი, „ბოთლის მბერავები““ – demeaning metaphor for future workforce. The interviewer’s questions also presuppose negativity (e.g., „რატომ ქმნის რეალურ საფრთხეს…“, „ეს ნიშნავს, რომ შრომის ბაზარს არათუ აფართოებენ, ავიწროებენ რეალურად?“).

4 suggestions

Replace loaded terms like „უბედურება“, „ანომალია“, „კლავს ჭეშმარიტებას“, „ავტორიტარიზმის რელსებზე“ with more neutral descriptions (e.g., “გააჩენს სერიოზულ რისკებს”, “შეიძლება არ შეესაბამებოდეს ევროპულ სტანდარტებს”).

Clearly attribute strong characterizations to the speaker (e.g., “პროფესორის შეფასებით, ეს არის ავტორიტარიზმისკენ სვლა”) instead of presenting them as factual narration.

Avoid demeaning metaphors like „ბოთლის მბერავები“ or, if quoted, contextualize them as rhetoric and balance with other views.

Rephrase questions to be more open and less leading (e.g., “როგორ შეაფასებდით ამ რეფორმის გავლენას უნივერსიტეტებზე?” instead of “რატომ ქმნის რეალურ საფრთხეს…?”).

Appeal to emotion

Using emotionally charged examples or language to provoke fear, anger, or indignation rather than relying on evidence and balanced reasoning.

Several passages are designed to evoke fear and outrage: - „საგრანტო დაფინანსების შეწყვეტას მოჰყვება შრომის ბაზრის კიდევ უფრო გაღატაკებაც.“ – strong negative prediction without data. - „დასჭირდებათ მხოლოდ იაფი მუშა ხელი, „ბოთლის მბერავები““ – paints a dystopian future workforce. - „იმ მდგომარეობამდე მივიდოდა საქართველოში დემოკრატია, რომ ადამიანები დასჯილიყვნენ ტროტუარზე დგომისთვის?!“ – dramatic rhetorical question, no legal or factual context. - „ნებისმიერი უცხოური დახმარება… გახდება საეჭვო და ადამიანის დასჯის მექანიზმი?!“ – maximalist framing of consequences. - „ეს აქლემი ყველას კართან დაიჩოქებს“ – vivid metaphor to instill fear that repression will reach everyone. These are not accompanied by systematic evidence, statistics, or legal analysis.

4 suggestions

Complement emotional examples with concrete data (e.g., statistics on existing sanctions, documented cases, or comparative examples from other countries with similar laws).

Clarify which statements are hypothetical scenarios or fears (e.g., “მისი აზრით, შესაძლებელია, რომ…”).

Reduce rhetorical questions that imply extreme outcomes and instead ask for specific mechanisms and probabilities (e.g., “რა სამართლებრივი მექანიზმებით შეიძლება ეს კანონი გამოყენებულ იქნას პოლიტიკური ოპონენტების წინააღმდეგ?”).

Include information on safeguards, oversight mechanisms, or counterarguments, if any, to avoid one-sided fear appeals.

Slippery slope

Arguing that a relatively small or specific change will inevitably lead to extreme, often negative, outcomes without demonstrating the causal chain.

Examples: - From grant control to full authoritarianism: „ნებისმიერი ავტორიტარული ხელისუფლება კლავს ავტონომიას…“ and „არაჩვეულებრივი სისწრაფით მიდიან ავტორიტარიზმის რელსებზე“ – suggests that the grant law and education changes directly and inevitably lead to authoritarian rule. - From grant regulation to disappearance of professions: „ვინც დასჭირდება პოლიტოლოგი, სოციოლოგი… ეს პროფესიები თანდათან გაქრება.“ – assumes that restrictions on international projects will make these professions unnecessary and cause them to vanish. - From financial reporting/control to universal repression: „ნებისმიერი უცხოური დახმარება… გახდება… ადამიანის დასჯის მექანიზმი?!“ and the scenario of a small business owner fined 20,000 GEL for a Facebook post – presented as a likely or typical outcome without showing how often or under what conditions this would occur. The article does not provide a detailed legal or empirical chain showing that these extreme outcomes are probable rather than possible worst-case scenarios.

4 suggestions

Explicitly distinguish between possible, probable, and already observed consequences, and provide evidence for each.

Ask the interviewee to explain concrete legal mechanisms and precedents that support the predicted outcomes, rather than jumping from law adoption to authoritarianism or disappearance of professions.

Include examples from other countries with similar laws, showing a range of outcomes (both negative and, if they exist, neutral/positive) to avoid implying inevitability.

Rephrase categorical predictions as conditional (e.g., “თუ კანონი გამოყენებული იქნება შერჩევითად, შეიძლება გამოიწვიოს…” instead of “ეს პროფესიები გაქრება”).

Hasty generalization

Drawing broad conclusions from limited or anecdotal evidence.

Several broad claims are made without supporting data: - „არ არსებობს აკადემია და საუნივერსიტეტო ინსტიტუციები ინტერნაციონალიზაციის გარეშე… შეუძლებელია ეს ამბავი.“ – absolute statement that no academic institution can exist without internationalization, ignoring possible counterexamples or degrees. - „საერთაშორისო კონტაქტები არ ემსახურება ავტორიტარიზმის გაძლიერებას. ამას არავინ დაეთანხმება.“ – sweeping claim about all international contacts and all actors’ views. - „საქართველო ეკონომიკურად ჩამორჩენილი ქვეყანაა და შრომის ბაზარი არ არის მრავალფეროვანი, ძალიან ჩამორჩენილია.“ – may be broadly true but is asserted without any data or nuance. - „ჩვენ ქვეყანას სამწუხაროდ არ აკლდა კონფორმიზმი და კონფორმისტები“ – generalization about society without evidence. - Prediction that many specialties „აღარ იქნება საჭირო“ and that „ეს პროფესიები თანდათან გაქრება“ – strong generalizations based on speculative future scenarios.

4 suggestions

Qualify absolute statements with terms like “როგორც წესი”, “ძირითადად”, “ჩემი შეფასებით” and, where possible, support them with data or studies.

Provide concrete examples or statistics about the Georgian labor market, academic funding, or international cooperation to substantiate claims.

Differentiate between current evidence and personal or expert opinion about future trends.

Avoid phrases like “არავინ დაეთანხმება” and instead acknowledge that there may be differing views.

Cherry-picking / Omission of key information

Highlighting information that supports one viewpoint while omitting relevant context or countervailing facts.

The article focuses exclusively on negative interpretations and potential harms of the grant law and education reforms. It does not: - Present the full text or key clauses of the law, beyond the interviewee’s paraphrase. - Mention any safeguards, oversight mechanisms, or limitations in the law (if they exist). - Discuss any potential benefits claimed by the government (e.g., transparency, anti-corruption, national security) or how other countries handle foreign funding in academia. - Provide data on current levels of foreign funding, how many projects might be affected, or any official impact assessments. This selective focus amplifies the critical narrative and leaves readers without essential context to evaluate the claims.

4 suggestions

Include a short, neutral summary of the law’s main provisions, including thresholds, definitions, and enforcement mechanisms.

Present the government’s stated goals and arguments for the reform, even if the article ultimately critiques them.

Add data or references on the current scale of foreign-funded projects in Georgian universities and how similar regulations work in other countries.

Ask follow-up questions that probe for nuance (e.g., “არსებობს თუ არა ამ კანონში რაიმე პოზიტიური ელემენტი ან უსაფრთხოების მექანიზმი?”).

Misleading / loaded framing in questions

Journalistic questions that presuppose a particular negative conclusion, steering the interview and readers toward one interpretation.

Examples of leading questions: - „რატომ ქმნის რეალურ საფრთხეს უნივერსიტეტებისთვის „ოცნების“ რეფორმა…?“ – assumes that the reform creates a “real danger” rather than asking whether and how it might. - „ეს ნიშნავს, რომ შრომის ბაზარს არათუ აფართოებენ, ავიწროებენ რეალურად?“ – presupposes that the law narrows the labor market. - „ნიშნავს ეს, რომ თვითცენზურა უკვე ამუშავდა?“ – suggests a conclusion (self-censorship) rather than neutrally asking about possible effects. Such framing reduces space for alternative or more nuanced answers and reinforces a single narrative.

4 suggestions

Rephrase questions to be open and neutral, e.g., “როგორ შეაფასებდით ამ რეფორმის გავლენას უნივერსიტეტებზე?” instead of “რატომ ქმნის რეალურ საფრთხეს…?”

Avoid embedding evaluative terms like “რეალური საფრთხე”, “გაღატაკება”, “ავიწროებენ” in questions; let the interviewee introduce such evaluations if they choose.

Include at least one question that challenges or tests the interviewee’s assumptions (e.g., “არსებობს თუ არა არგუმენტები, რომლითაც ხელისუფლება ამართლებს ამ ცვლილებებს?”).

Clearly separate the journalist’s role (asking) from the interviewee’s role (evaluating), avoiding questions that already contain the evaluation.

Unsubstantiated claims

Assertions presented as fact without evidence, data, or clear sourcing.

Notable examples: - „ჩვენ უკვე დაგვაკლდა ერაზმუსის პროგრამების რაღაც ნაწილი გასულ წელს აი, ამ რუსული კანონების მიღების შემდეგ.“ – no numbers, official statements, or documentation are provided. - „ეს საკანონმდებლო ცვლილებები… ევროპული საგანმანათლებლო სივრციდან ჩვენი იზოლირების ქვაკუთხედია.“ – strong claim without comparative or legal evidence. - „თუ დასაქმებული პოლიტიკურად აქტიურია, კანონი მას აგენტად აცხადებს.“ – categorical statement about the law’s effect on any politically active person, without quoting the legal criteria. - Scenario of a small business owner fined 20,000 GEL for a Facebook post – no reference to actual cases or legal provisions that would make this typical. - „რეპეტიტორიუმი… ცოდნის გამეორება, გამყარება ხდება და ახალ ცოდნას არ იძენენ, როგორც ვიცი. ყოველ შემთხვევაში, ზუსტად არავინ იცის რას ნიშნავს ეს რეპეტიტორიუმი.“ – acknowledges lack of precise knowledge but still implies a negative evaluation. These are presented in a way that many readers may interpret as factual rather than speculative.

4 suggestions

For each factual claim (e.g., about Erasmus reductions, fines, legal definitions), provide a source, statistic, or official document reference.

Clearly mark hypothetical scenarios as such (e.g., “ჰიპოთეტურად შეიძლება წარმოიშვას ასეთი სიტუაცია…”).

Quote the relevant legal articles when describing who can be declared an “agent” and under what conditions.

Where precise information is lacking (e.g., about “რეპეტიტორიუმი”), either omit evaluative judgments or explicitly state that this is a personal impression, not a verified fact.

Straw man / Overstating the opposing side’s position

Presenting an exaggerated or simplified version of the opposing side’s stance to make it easier to attack.

The government’s position is summarized almost entirely through the critic’s interpretation, for example: - „ანუ რას ეუბნება ხელისუფლება უნივერსიტეტებს… რომ თანხები, რომლებსაც თქვენ მიიღებთ არ უნდა ითვალისწინებდეს ამ ყველაფერს?! – ეს შეუძლებელია.“ – implies that the government demands grants not to involve any influence on society, which is likely an overstatement of the legal text. - „დასჭირდებათ მხოლოდ იაფი მუშა ხელი…“ – suggests that the government’s goal is to have only cheap labor, which is a strong attribution of intent not supported by evidence. - „საერთაშორისო კონტაქტები არ ემსახურება ავტორიტარიზმის გაძლიერებას. ამას არავინ დაეთანხმება.“ – implies that any restriction is purely about authoritarian control, without considering other stated motives (e.g., transparency, security). The article does not present the government’s own detailed reasoning, making it easier to attack a simplified version.

4 suggestions

Include direct quotes or official documents where the government explains its goals and reasoning for the law and reforms.

Ask the interviewee to respond to the strongest, not the weakest, version of the government’s arguments (e.g., concerns about foreign influence, transparency).

Avoid attributing motives like “დასჭირდებათ მხოლოდ იაფი მუშა ხელი” unless there is clear evidence; instead, frame such statements as the interviewee’s interpretation or suspicion.

Clarify where the interviewee is speculating about intent versus describing documented positions.

Confirmation bias / Echo chamber effect

Selecting and presenting information that confirms a pre-existing critical stance, without engaging with disconfirming evidence or alternative views.

The article’s structure (critical questions + critical expert) and absence of any supportive or neutral perspectives on the law create an echo chamber. Only negative consequences are discussed: isolation, authoritarianism, disappearance of professions, self-censorship, fines, etc. There is no mention of: - Any potential positive outcomes (e.g., increased transparency of foreign funding) even if the interviewee would dispute them. - Any experts who might partially agree with some aspects of the reform or propose modifications instead of total rejection. - Any empirical evidence that might complicate the narrative (e.g., countries with similar laws where academia still functions). This reinforces a single interpretive frame and may strengthen readers’ pre-existing beliefs without challenging them.

4 suggestions

Include at least a brief section summarizing arguments from supporters of the law and any data they use.

Seek comments from a second expert with a different or more moderate view, or from a neutral legal analyst.

Ask questions that invite the interviewee to acknowledge complexity (e.g., “არსებობს თუ არა ამ კანონში რაიმე ელემენტი, რომელსაც შეიძლება დადებითად შევხედოთ?”).

Present any available evidence that might partially contradict the most extreme predictions, allowing readers to see a fuller picture.

Narrative fallacy

Constructing a coherent, dramatic story that links events into a simple causal narrative, potentially oversimplifying complex realities.

The article weaves a narrative: adoption of “Russian laws” → control of grants → isolation from Europe → destruction of academic autonomy → disappearance of certain professions → society of cheap labor and universal repression. This storyline is compelling but compresses many complex processes into a single linear arc, often without detailed causal evidence. Phrases like „ევროპული საგანმანათლებლო სივრციდან ჩვენი იზოლირების ქვაკუთხედია“, „არაჩვეულებრივი სისწრაფით მიდიან ავტორიტარიზმის რელსებზე“ and the sequence of examples (Erasmus cuts, fines, self-censorship) reinforce this narrative.

4 suggestions

Break down the narrative into separate, clearly defined claims (e.g., impact on Erasmus, impact on specific disciplines, legal risks for activists) and examine evidence for each independently.

Acknowledge uncertainties and alternative scenarios (e.g., partial isolation, mixed outcomes) rather than a single deterministic story.

Use data, case studies, and legal analysis to support each link in the causal chain instead of relying mainly on rhetorical coherence.

Explicitly state that this is one possible trajectory as seen by the interviewee, not an inevitable path.