"სინამდვილეში, საქმე ორ ბიძაშვილს შორის პაპის დანატოვარის გაფორმებას ეხება..." - რას წერს შალვა პაპუაშვილი ინფორმაციაზე, რომ სიღნაღში მიწის ნაკვეთი 1 ლარად სახელმწიფოსგან იყიდა. 

Detected Manipulations & Suggested Changes

Biased language

Use of emotionally loaded, derogatory, or value-laden wording that frames one side as clearly good and the other as clearly bad.

Examples: - „ეს ადამიანი“ (this person) used repeatedly instead of the journalist’s name, in a dismissive tone. - „უტიფარი სიყალბე“, „სამარცხვინო მანიპულაცია“, „ყალბი ჟურნალისტიკა“, „აბინძურებს“ – strong pejorative terms aimed at the journalist and media. - „ბრიუსელისთვისაც კი, რომელიც ყველანაირ საბაბს ეძებს, რომ შარი მოგვდოს და ბრალი დაგვდოს“ – portrays the EU as hostile and biased, without evidence, in order to strengthen his own position. These phrases go beyond factual rebuttal and frame the critic as immoral, shameless, and illegitimate, which biases readers against the other side.

3 suggestions

Replace pejorative labels with neutral descriptions. For example, instead of „ეს ადამიანი ავრცელებს უტიფარ სიყალბეს“, write: „ჟურნალისტმა გაავრცელა ინფორმაცია, რომელიც, ჩემი შეფასებით, არ შეესაბამება ფაქტებს“.

Avoid generalized negative characterizations like „ყალბი ჟურნალისტიკა“ and focus on specific inaccuracies: e.g. „სტატიაში არ იყო ნახსენები, რომ მიწა მანამდე იჯარით გვქონდა და თანასაკუთრებაში ფლობდით“.

Remove broad negative framing of groups (e.g. „ბრიუსელი ყველანაირ საბაბს ეძებს…“) and, if relevant, present concrete, verifiable examples or omit such generalizations entirely.

Ad hominem attacks

Attacking the person or their character instead of addressing the argument or evidence.

Examples: - „ესტონეთში ყალბი რეგისტრაციის მქონე ეს ადამიანი“ – attacks the journalist’s registration status rather than the substance of his reporting. - „უტიფარი სიყალბე“, „სამარცხვინო მანიპულაცია“ – moral condemnation of the journalist instead of focusing on factual refutation. - „არ ენდოთ ესტონეთში ყალბი რეგისტრაციის მქონე მედიას“ – urges distrust based on alleged registration issues, not on demonstrated factual errors. These statements shift attention from whether the land deal was legal/legitimate to the supposed moral and legal flaws of the critic.

3 suggestions

Remove references to the journalist’s registration status unless it is directly and verifiably relevant to the accuracy of the specific report, and present it with evidence and context.

Focus on correcting concrete factual claims (dates, legal basis, ownership structure) instead of labeling the journalist as shameless or manipulative.

Change lines like „არ ენდოთ ესტონეთში ყალბი რეგისტრაციის მქონე მედიას“ to something like: „გთხოვთ, გადაამოწმოთ ინფორმაცია სხვადასხვა წყაროში და გაეცნოთ ჩემს დეკლარაციებს, სადაც დეტალურად არის აღწერილი ქონების ისტორია“.

Appeal to emotion

Using emotionally charged narratives or language to persuade, rather than relying on neutral facts and reasoning.

Examples: - „ასე ჰარმონიულად მიდიოდა ჩვენი ცხოვრება, მიწაც იხვნებოდა და ღვინოც იწურებოდა…“ – nostalgic, idyllic family story that builds sympathy but is not strictly necessary for clarifying the legal/financial aspects. - Frequent use of words like „სამარცხვინო“, „უტიფარი“, „აბინძურებს“ – designed to provoke indignation and moral outrage. - Emphasis on family legacy and local recognition: „ქიზიყში პაპაჩემს და მის ოჯახს ყველა პირადად თუ არ გვიცნობს, გაგონილი მაინც აქვთ…“ – appeals to tradition and respect rather than documentary evidence. These elements make the reader feel that criticizing him is an attack on family honor and local tradition, which can overshadow objective assessment of the transaction.

3 suggestions

Shorten or neutralize the sentimental narrative, keeping only the parts that clarify ownership history (dates, contracts, legal status).

Replace emotionally charged adjectives with neutral ones, e.g. instead of „სამარცხვინო მანიპულაცია“, use „არაზუსტი ინტერპრეტაცია“.

If mentioning family and local recognition, frame it as context, not proof: e.g. „ადგილობრივებისთვის ცნობილია, რომ ეს ნაკვეთები ჩვენი ოჯახის მიერ იჯარით და შემდეგ საკუთრებაში იყო გამოყენებული, თუმცა ამის დასადასტურებლად ვთავაზობ შემდეგ დოკუმენტებს…“.

Unsubstantiated claims

Presenting statements as facts without providing evidence or verifiable sources.

Examples: - „ამ საკითხზე და შოვის ტრაგედიაზე მსგავსი დონის სიყალბის გამო მას ევროკავშირმა დაფინანსებაზე უარი უთხრა“ – serious claim about EU funding decisions, but no document, statement, or source is cited. - „ბრიუსელისთვისაც კი, რომელიც ყველანაირ საბაბს ეძებს, რომ შარი მოგვდოს და ბრალი დაგვდოს“ – sweeping assertion about EU motives, not supported by evidence. - „ვინც ჩაიხედა საკითხში, არავინ ხელი არ მოჰკიდა ამ სიყალბის გავრცელებას“ – implies unanimous rejection by all who examined the case, but no data or list of outlets is provided. - „ესტონეთში ყალბი რეგისტრაციის მქონე მედიას“ – claims the registration is fake, but no legal reference or official decision is cited. These statements are presented as facts but lack verifiable backing, which undermines objectivity.

4 suggestions

For claims about EU funding, cite specific documents, official letters, or public statements, or rephrase as opinion: „როგორც თავად ჟურნალისტმა განაცხადა, ევროკავშირმა მას დაფინანსებაზე უარი უთხრა“.

Avoid broad generalizations about the EU’s motives unless supported by concrete evidence; otherwise, frame them clearly as personal opinion.

If asserting that the media outlet has a „ყალბი რეგისტრაცია“, reference the relevant Estonian registry decision or court ruling; if such evidence is not available, remove or soften the claim.

Change categorical statements like „არავინ ხელი არ მოჰკიდა“ to more precise and verifiable wording, e.g. „ამ ეტაპზე ეს ინფორმაცია ფართოდ არ გავრცელებულა სხვა მედიასაშუალებებში“.

Selective use of sources / Cherry-picking

Presenting only information and examples that support one’s position, while ignoring or downplaying contrary evidence or context.

Examples: - Reference to „ბათუმელებმა“ როგორც მანიპულატორებმა, რომლებიც ბოლოს ბოდიშს იხდიან და სტატიებს შლიან – only the part that supports his narrative is mentioned; no direct quote from their correction, no link, no explanation of what exactly was wrong. - The journalist’s and „საქართველოს ამბების“ სტატიის შინაარსი გადმოცემულია მხოლოდ მოკლედ და იმ კუთხით, რომ „ტყე 1 ლარად იყიდა“ – no detailed presentation of their arguments, documents, or reasoning. - Example of „კეზერაშვილმა როგორ გადაუფორმა ტელევიზიის წილი 1 ლარად“ – used to normalize symbolic 1 GEL deals, but no mention of any controversies or legal debates around that case. The article relies almost exclusively on Papuashvili’s own narrative and documents, without independent verification or presentation of the other side’s evidence.

4 suggestions

Quote or summarize more fully the original accusations (key claims, documents, legal arguments) so readers can compare both sides.

If mentioning „ბათუმელების“ ბოდიში, provide the exact wording or a clear summary of what they corrected and why.

Include independent legal or expert commentary on symbolic 1 GEL transactions (e.g. property law experts) rather than only Papuashvili’s and one political example.

Explicitly acknowledge any unresolved questions or points where information from the other side could not be independently verified.

Unbalanced reporting

Giving disproportionate space and credibility to one side while marginalizing or caricaturing the other.

The article is almost entirely a long statement by Shalva Papuashvili. The opposing side (journalist Gela Mtivlishvili, „საქართველოს ამბები“, earlier „ბათუმელები“) is only briefly mentioned and always in a negative frame (manipulators, shameless liars, fake registration). Their arguments, evidence, or responses are not presented in detail. There is no attempt to contact the journalist for comment, no quotation of his justification, and no independent fact-checking by the outlet publishing Papuashvili’s statement.

4 suggestions

Add a section summarizing the journalist’s and media outlets’ detailed position, including any documents they rely on.

Include a response or comment from the journalist or the outlet, or at least note that they were contacted and declined to comment.

In the article framing (headline, intro), clearly indicate that this is Papuashvili’s version/statement, and, if possible, link to the original investigative piece for readers to compare.

Use neutral language in the reporter’s voice and clearly separate Papuashvili’s quotes from the outlet’s own narrative.

Appeal to authority

Using the opinion or actions of an authority figure or institution as proof of correctness, without sufficient supporting evidence.

Examples: - „ევროკავშირმა დაფინანსებაზე უარი უთხრა“ is used to imply that the journalist’s work is so false that even the EU rejected it, thereby validating Papuashvili’s position. - „ვინც ჩაიხედა საკითხში, არავინ ხელი არ მოჰკიდა ამ სიყალბის გავრცელებას“ – suggests that unnamed evaluators (implicitly authoritative) have already judged the story as false. These references are used as indirect proof of the journalist’s lack of credibility, without transparent evidence.

3 suggestions

If EU funding decisions are relevant, provide concrete documentation and explain the criteria used, rather than implying that rejection equals confirmation of falsehood.

Avoid using vague references to unnamed people who „ჩაიხედეს საკითხში“; instead, name specific organizations or experts and summarize their findings.

Clarify that institutional decisions (like funding) do not automatically prove factual inaccuracy, and focus on presenting direct evidence about the land deal.

Straw man argument

Misrepresenting the opposing side’s position to make it easier to attack.

The article repeatedly frames the accusation as if it were solely: „სახელმწიფომ გადმომცა ნაკვეთი 1 ლარად“ and that the story has „სახელმწიფოსთან არანაირი კავშირი არ აქვს“. However, the original criticism (as summarized) concerns the broader issue of a high-ranking official acquiring forest land for 1 GEL from the state, which may raise questions of privilege or conflict of interest, not only formal ownership history. By reducing the criticism to a simple, easily refutable claim („სახელმწიფომ გადმომცა რაღაც ნაკვეთი“), the response may be attacking a simplified version rather than the full set of concerns (e.g. fairness of symbolic pricing, access to such deals, transparency).

3 suggestions

Accurately restate the critics’ main arguments, including any concerns about conflict of interest, access to symbolic deals, or broader systemic issues.

Explicitly distinguish between factual inaccuracies (if any) and legitimate questions about ethics or policy, and address both separately.

Avoid categorical statements like „ამ ისტორიას სახელმწიფოსთან არანაირი კავშირი არ აქვს“ if the land was at any point state-owned or regulated; instead, specify the exact nature and timeline of the state’s involvement.

Oversimplification

Reducing a complex issue to a simple narrative that omits important nuances.

The narrative frames the entire controversy as „ორ ბიძაშვილს შორის პაპის დანატოვარის გაფორმება“ and „პაპაჩემის დროინდელი ნაკვეთები“, which simplifies a potentially complex legal and political issue (state land, symbolic price, official’s position) into a family inheritance story. It also presents symbolic 1 GEL transactions as „ჩვეულებრივი პრაქტიკა“ without discussing under what conditions they are allowed, who can access them, and whether there are oversight mechanisms.

3 suggestions

Acknowledge the complexity: explain clearly when and how the land was state-owned, what the legal framework for 1 GEL transactions is, and whether similar opportunities are available to ordinary citizens.

Differentiate between emotional family history and legal ownership history, and provide references to relevant laws or regulations.

Clarify that while symbolic transactions may be legally common, they can still raise public interest questions when involving high-ranking officials, and address those concerns directly.

Confirmation bias / Narrative fallacy

Constructing a coherent story that fits one’s preferred conclusion and selectively interpreting facts to support it.

The article builds a coherent narrative: long-standing family ownership → harmless bureaucratic regularization → malicious journalist with fake registration → EU rejection → proof that the story is false. Each element is arranged to reinforce the conclusion that the journalist is acting in bad faith and that there is no legitimate concern. Alternative interpretations (e.g. that symbolic pricing for officials may still be problematic, or that EU funding decisions may be based on multiple factors) are not considered.

3 suggestions

Explicitly separate verifiable facts (dates, contracts, legal status) from interpretations and opinions about motives.

Acknowledge possible alternative interpretations of the same facts and explain why the author disagrees, instead of presenting one narrative as the only plausible one.

Encourage readers to consult primary documents (declarations, contracts, original articles) and form their own judgment.